YOK ZAMANA ÖZEL ŞİİRİMSİ ( ülkü karaosmanoğlu’na)

siz görmediniz
o gece cağaloğlu flu bir kar eğlencesiydi
kıtır karanlıkları gıdıkladım
korkunç ecinciler güldürdüm adamlar gibi
beni kimse tanımazdı leyla vurulmuşluğumla
bölük bölük yıkıldım damlardan sokaklara
şiirlerime tünedi kokusuz mezarlık çiçekleri

o gece sarayburnu silme burhan bilal’di
aykırı nefesler sonlandı pencerelerde
zenci bir mürekkebi yaladı paranoyalarım
öyle deli mabed mumlarımdı söndü
sinsi ve belki de en büyük gülüşümdü firar
kendine bile yalvarmadı memnun yalnızlıklarım

inanmayacaksınız
arabalıda nazım’la karşılaştım
insanlarıyla konuşuyordu
yerel bir gazete satıyordu insanları
insanları ve sahtiyan beyaz kudüs
şiir memet’leri uçuşuyordu

kur’anıma necip fazıl’dı şöyle hareme yakın
cebinde bedri rahmi’nin ilaç parası
kendisiyle vuruşuyordu kaldırımlar’dan esselam’a
şiir çileleri uçuşuyordu

yine mehmet hamdi’ydi herhal
kaptan şapkasına şaşıyordu çok gözlüklüydü
ve dayak yiyordu yahya kemal orostopol’unda
şairan şarkılarıydı ‘elde var hüzün’
baki’ce dolanıyordu şiiryüzünde kat kat
‘sis düdükleri’ uçuşuyordu

ve bir ”sombahar”dı hanım
siz ki gözlerimi çıkardınız merhaba kıvamında
bir daha öldürüldüm
ki hala terennüm ederken mısraların musallasında
aklıma geldi ölünüz bende
aklıma geldi geri döndüm
aklıma geldi geri döndüm

ve çok soğuktu hanım
bir adam mı bir şairi vurdu alnından
bir şair mi bir adamı
tetik parmağım sızlıyordu
göremedim

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir