KIRIK SENFONİ

ıpıslak ruhun
bal çanağı masmavi çığlıkların
ve firûze düşlerinle
her geceyarısı çırılçıplak
hep bu kırık aynanın içinden geçtin sen
________________________________

bir insan yüreğinden utanır mı hiç
utanıyorum
ölülerim geçiyor bu kırık aynadan
sen de bir ölünün gözlerisin
sen kimin gözlerisin
adını hatırlamıyorum narçiçeğim
________________________________

unuttum da şimdi renklerden hangisiydin
vedaağzı
yalangöbeği
aşkçürüğü
ama anlamıştım o kapı aralığında
fazla rujunun sadakasıydı
kimsesizliğimi kanatan azazil öpücüğü
________________________________

kırık aynama bakıyorum bir geceyarısı
dokunsam ağlayacaksın
dokunsan ağlayacağım
dokun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir