KEPEZ CEZAEVİ MECZUBUNA ÇOK ÖZEL

senin karıncalara ”karıncık” dediğin günler
ben çok çocuktum /sen çok babamdın
ben öyle bazen boğulurken kan denizlerinde
kimsesizliğimin dilsiz arkadaşı be hey
be hey
sen bana yelelelli umutlardan gemiler yapardın
________________________________________
ben tükenmez öfkelerin daldasında
kazayaklarında hep nöbetçi bi çiy tanesi bulunduran adam
ama hiç ağlamayan
ama öyle çok çok uzaklardan özleyen seni
sen benim hep oğlum
ben senin hep babandım

______________________________________
ama yaşamak çocuk
en azından benden bilirsin
kolay değil
itin kopuğun
yavşağın götün
aşkın ihanetin yamacında
müziği durduramazsın
ölüm bile bayağı bir meyhane şarkısı nakaratıdır
durup ağlayamazsın
________________________________________

sana kolay gelsin

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir