EYÂ

EYÂ

sen hep kapı aralıklarında kaldın kendinle 
hep kimsesizdin
hep kimsesizdi
zırdeli düşlerin ve polyanna gıdıların
hep kimsesizdi aşk
sabahları saçlarının boyası akarken aynalarda öyle
ağlamayı denerdi pürüzsüz dualarla
papatya gülüşlerini özleyen çocukluğun
_________________________________________
EYÂ

evet
hiç birbirimize ölmedik ama
ölüm yaşamadığımız bir hatıradır
gölgenin üstündeki gölge hep bendim
kendimi kanatarak sana geldim
ben seni kıyamet beklerdim
ama seni beklediğim pencerelerden 
ne zılgıtlı tabutlar geçti bir bilsen
________________________________________
EYÂ

her parçan bir başkasında 
ah çektikçe çoğalıyorsun
ve toprak şâir biriktiriyor
her şâirin cesedi farklı ötekinden 
çiçeklenmek için baharlarda

________________________________________
EYÂ

kim yalvarmaz ölüm gelse
-lütfen bir gün daha

ben yalvarmam
seni beklediğim pencerelerde

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir