ESKİ BİR ŞİİR KASNAĞINDAN

 

‘’ölümü yaşasam da geri dönsem’’ dediğinde
korktuğum her şeyin adıydı ölüm
ve istemeden yaptığım her şeyin adı
ve ondandı belki
yalnız geceyarıları gelirdi
itleşirdi ölüm sancıları
_______________________________________
baksa bile
kim görebilirdi karanlık yalnızlıkları
kim bilir niçin bütün ölüler acı gülümserdi
büyük sessizlikler ki onlar hep yazısızdılar
yalnız ölüler bilirdi sonsuz ayrılıkları
______________________________________
işte ben ölümüm
aynanda görünemez miyim
işte ucundan kenarından biraz akşam kuşları
işte öyle bir gülüşüm gider bir gülüşüm kalır
işte ben ölümüm
yüzüm hüzün çığlıkları
ölümü öldüremez miyim
_____________________________________
‘’ölümü yaşasam da geri dönsem’’
ölümü görmek istiyorum
birileri gitse içimden gider bir yanım
ölümü öldürmek istiyorum
____________________________________
akşamımın alacası
gecemin körü
ayrılığın hüzzamı
gözyaşı selim
imkânsızım
dön artık dön
seni bekliyorum kapı aralıklarında

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir