ÇILDIRIKLAR

 

tanrı tek kişilik bir oyundur güzelcim
aha da şirk                                                                                                                                        paramparça aynalarda hep kendini sobeleyen

 

ölüm ki çok puşttur
toprağın böğründe suspus havaifişekler
her kapı aralığında kaçırdığımız bakışları bekleyen

 

sevişmek anlatılmaz çok ayıptır
ama sevişilmeli
yoksa kokumuzu unutur bizi bu saçmasalak rüzigâra ekleyen

 

bir yapayalnız nef’ i geçmiş ki sarayburnu’ndan
düztaban sevdaların fahriyelerine ne ihtiyaç
sade bir sevgilinin papatya gülüşlerini özleyen

 

nerdedir
orda mıdır o kriminal âşklar
lan âşk lan
kimsesiz lan âşk
dolunay sarhoşluğunda sendeleyen

 

ben her yenilgiden sonra sana geliyorum
üstüm başım karanlık
beni affet