ÇAY BARDAĞINDAKİ GİRDAP

 

ey kızıl yeleli âşkar
ön söz
gözlerimden öpüyorsun
son söz
sonsuz gidiyorsun
git

 

 

bir kapı aralığında kalakalmışız sen ben ve yaz
senin gözlerindir diye biliyorum hep karabasanları
ey beni bensiz bırakıp sözü yok eden
haydi ata ve oka doğ rüzigâra inat
benim mevsimlerimden uzak ol
git

 

 

hayalsiz gerçek mi olur âşkar
sen zahiri ne bilirsin
alev alev bir keman eşliğinde eğleşiyorsun karanlığımla
sal
yağmuru
çiçeği
böceği
biz yoksak onlar ne ki âşkar
git

 

âlem biliyor yırtmışım senli sayfaları kitaplardan
oh yokluğumu tadıyorsun sen de
kalmadı artık ıslak boynundan öpmenin bir kutsiyeti
git

 

malum
kızıl bir eylüle gömdüm ben âşkı ve öfkeyi
ey yüreğimdeki ceset
evet bildim
her yolun sonu yeni bir başlangıç
ama niye saçlarını ve kokunu çiziyor kalbime müstehzi bir jilet
git

git

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir