BİN VARMIŞ BİR YOKMUŞ

adamlardır adam gibi
dudaklarında ıslak bir ıslık leyla yürür
gözbebeklerinde yiter dam saçakları
pıhtılamış sevgilerdir de segahtan nihavente
en insan şiirlerin kıblesine doğrulur
fi tarihli arkadaş konuşukları

 

 

çapaklı bir tezene dolanır içlerinde
yürekleri öyle kan kaybeder
öyle muhkem mısralar dökülür gözlerinden
ganganlara binip de attalara mı gitseler
ranza kimliklerinde yorgun çocuklukları

 

 

yer göktür de nedir mavi kesilir baba
dillerine sus düşer de öyle acaip
uzun mu gidiyorlar
gün tomurcuklarında sela hıçkırıkları

 

sanat olayı/984

1 Comment

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir